Parlayıp sönen yıldızlar kadar uzak

Prangalar yetişir olmuş lale bahçemde
En sivri dikenler bitmiş güllerin ortasında
Sararmış sarmaşıklar gönül hanemde

En değerli duyguları sana biriktirdim
Dudaklarımda kurur oldu tuzlu göz yaşları
İzmaritlerin acısını, ateşini yitirdim
Yanarken ocakta paslanmış kızıl taşlar
O zaman da kendimi sende bitirdim
Rakkas oynar cıvıltıyla, çırpınan kuşlar
Umut bitmez, yüküme bir taş daha getirdim
Mezarlıktan topladığım çiçekler, otlar

Kısacık hayatta hiç mi olmaz insan mutlu
Alınamayan cevaplar, sorulamayan sorular
Parlayıp sönen yıldızlar kadar uzak
Irgatlık yaşar, birlikte olmayan kumrular
Laz böreği tadında, kargaşalarla tuzak
Arpa suyu de geç, sırtından vururlar
Rica ediyorum, bana gelmeyin artık böyle duygular

Kendi çaldı, kendi oynadı, sıkışmış yüreğim
Açacak elbet bir gün benim de gönül çiçeğim
Paslı duygular silinir, parlar çeliğim
Alınacak çok yol var, daha da çok geçeceğim
Lâl olmuş dudaklar açılacak, daha da seveceğim
Issız yerlerde ağlamak yok, daha da güleceğim

Sait Çıkrıkçı - 22.01.2026 - Erzurum