biraz karışık

bilir misin aynadaki sözlerini
sonra silebilir misin geçmişini, izlerini
elinin ucundan düşen bir damla gibi
yerlerde uçuşan bir buhar olmuş ruhun

sözlerin ardındaki özleri gördün mü
ya da gölgelerin ardındaki gölgeyi
öldürdün hepsini, bütün duygularını
içindeki her şeyi yok ettin, güzellikleri bile

söyle şimdi elinde nelerin var
damlayan sıcacık kandan başka
bir de kendine yakın, soğuk gözlerin
sabahın, rüzgarın, aşkın kalsaydı bari

uçuşan dumana bakarak ağlama
yoruldu artık kollarım, sana açık kalmaktan
bunca şeyden sonra bana umut bağlama
çürüdüm, bittim artık sana dik durmaktan

* * *

sen söyle ne olur?
süzülen yaşlara mı? buzlara mı yanayım?
alınan ahlara mı? zanlara mı yanayım?
geçilen yollara mı? aşınan kalbime mi yanayım
uzayan dillere mi bendini aşan sellere mi yanayım

bence artık gitmelisin kalbimden
salında git artık yollarına
sağdan git araba çarpmasın
ama ne olur git

* * *

ben şuan sağanak karlar altındayım
şubatın on dokuzunda eksinin otuzundayım
ülkemin Erzurum'undayım
yemişlerini kimse yememiş, dökülmüş,
dalları kurumuş, kırılmış, şaşırmış
titremiş, üşümüş ağacın
işte o ağacın yanındayım
içimde sessizce akışan kanımda
sancıların her zaman ahımda

Sait Çıkrıkçı - Erzurum 13.12.2001 - 03:16