Saffat Suresi
23. Cüz - 448. Sayfa
77- Hayatta kalıp payidar olmayı da onun soyuna has kıldık.
78- Sonraki nesiller içinde de ona iyi bir nam bıraktık:
79- “Bütün milletler içinden selam var Nûh’a!”
80- Biz iyileri işte böyle ödüllendiririz!
81- Gerçekten o, Bizim tam inanmış has kullarımızdandı.
82- Sonra da öbürlerini, o zalim kâfirleri suda boğduk.
83- İbrâhim de, şüphesiz onun taraftarlarından biriydi.
84- O, Rabbine tertemiz bir kalb ile yöneldi.
85, 86, 87- Babasına ve halkına şöyle dedi: “Nedir bu tapındığınız nesneler? İlle de bir iftira, bir yalan olsun diye mi Allah’tan başka mâbud arıyorsunuz!Siz Rabbülâlemin’i ne zannediyorsunuz?
88, 89- Bir bayram günü, İbrâhim halkın içinde iken yıldızlara bir göz atıp: “Ben, galiba hastayım!” dedi.
90- Derhal onun yanından uzaklaştılar.
91, 92- O da çaktırmadan putların yanına sokuldu. Onlara takdim edilmiş öylece duran yemekleri görünce: “Buyursanıza, neden yemiyorsunuz?” Neyiniz var, neden konuşmuyorsunuz?” dedi.
93- Hiddetini tutamıyarak iyice yaklaşıp putlara kuvvetli bir darbe indirdi.
94- Bunu haber alan halk telaşla ve sür’atle onun yanına gittiler.
95, 96- O da: “Â! Siz ellerinizle yonttuğunuz bu heykellere mi tapıyorsunuz? Halbuki sizi de yaptığınız şeyleri de yaratan Yüce Allah’tır.” dedi.
97- Sonunda: “Haydin, dediler, onun için bir odun yığını hazırlayın da onu ateşin içine atın!.”
98- Ona tuzak hazırlamak istediler, ama Biz heveslerini kursaklarında bıraktık. Asıl kendilerini perişan ettik.
99- İbrâhim dedi ki: “Ben, Rabbimin gitmemi emrettiği yere doğru gidiyorum, O elbet bana yol gösterecektir.”
100- “Ya Rabbî, salih evlatlar lütfet bana!”
101- Biz de ona aklı başında bir oğul müjdeledik.
102- Çocuk büyüyüp yanında koşacak çağa erişince bir gün ona: “Evladım, dedi, ben rüyamda seni kurban etmeye giriştiğimi görüyorum, nasıl yaparız bu işi, sen ne dersin bu işe!”Oğlu: “Babacığım! dedi, hiç düşünüp çekinme, sana Allah tarafından ne emrediliyorsa onu yap. Allah’ın izniyle benim de sabırlı, dayanıklı biri olduğumu göreceksin!”.
